بیوگرافی سیمون آیوازیان

سیمون هاروتیونی آیوازیان، متولد سال ۱۳۲۳ (۱۹۴۴ میلادی) در بندر انزلی، استاد دانشگاه، نوازنده برجسته گیتار کلاسیک و فلامنکو، عکاس و معمار ارمنی‌تبار ایرانی است. او با فعالیت‌های چندجانبه در زمینه‌های موسیقی، معماری، عکاسی و باستان‌شناسی، یکی از چهره‌های برجسته فرهنگی ایران محسوب می‌شود.

زندگی اولیه و کودکی

سیمون آیوازیان در سال ۱۳۲۳ در بندر انزلی به دنیا آمد و در سنین کودکی به تهران مهاجرت کرد. او از ۱۲ سالگی نوازندگی را با ساز ماندولین آغاز کرد و در ۱۴ سالگی با گیتار آشنا شد. آیوازیان به‌صورت خودآموز و با روش‌های آکادمیک، نواختن گیتار کلاسیک را طی هفت سال فراگرفت.

جوانی و فعالیت‌های موسیقایی

در ۲۱ سالگی، آیوازیان نزد خوان آلبا، استاد فلامنکو، پنج توکه معروف اسپانیایی را آموخت. او هم‌زمان به یادگیری گیتار کلاسیک ادامه داد و از محضر اساتیدی چون آلیریو دیاز، گیتاریست ونزوئلایی و دستیار آندرس سگوویا، به‌صورت خصوصی بهره برد. همچنین برای مدت کوتاهی از توصیه‌های جولیان بایزنتین، از شاگردان ممتاز جولیان بریم، استفاده کرد. بین سال‌های ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۸، او چهار مدال طلای نوازندگی گیتار را از مسابقات دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌های عالی ایران کسب کرد و جایزه ویژه داوران کنگره دانشجویی در مادرید را نیز دریافت نمود. آیوازیان بین سال‌های ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۴ بیش از ده کنسرت گیتار به‌صورت تکنوازی و دونوازی اجرا کرد و از سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷ از آموزش‌های ژان دورینگ، شاگرد ممتاز کنسرواتوار پاریس و نارسیسو یپس، بهره‌مند شد.

تحصیلات

پس از اتمام دوره دبیرستان، آیوازیان وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و در رشته معماری تحصیل کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، به‌عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه تهران مشغول به کار شد. او سپس برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و در سال ۱۳۶۴ (۱۹۸۵ میلادی) مدرک دکتری خود را در رشته معماری و باستان‌شناسی از دانشگاه سوربون پاریس دریافت کرد. پس از بازگشت به ایران، به تدریس معماری، عکاسی و موسیقی در دانشگاه تهران ادامه داد و در نهایت به مقام استادی رسید.

فعالیت‌های حرفه‌ای

معماری

سیمون آیوازیان یکی از برجسته‌ترین اساتید معماری در ایران است و در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی قزوین، و دانشگاه خاتم تهران به تدریس مشغول بوده است. او همچنین در زمینه باستان‌شناسی فعالیت داشته و به مطالعه معماری تاریخی، به‌ویژه بناهای ارمنی در ایران، پرداخته است.

موسیقی

آیوازیان در حوزه موسیقی کلاسیک و فلامنکو فعالیت گسترده‌ای داشته و در جشنواره‌های متعددی چون جشنواره موسیقی فجر، جشنواره جوان، مسابقات گیتار کلاسیک و فلامنکو ایران، همایش سراسری فلامنکو ایران و جشنواره گیتارنوازان اصفهان حضور یافته است. او به‌عنوان سخنران در این رویدادها شرکت کرده و بارها مورد تقدیر قرار گرفته است. در بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر (۱۳۸۴) از او تجلیل شد. آیوازیان در گفت‌وگویی درباره وضعیت موسیقی فلامنکو در ایران اظهار داشت که این سبک در ایران پیشرفت کرده، اما نوازندگان باید برای تقویت بعد فرهنگی آن به اسپانیا، زادگاه فلامنکو، مراجعه کنند. او همچنین معتقد است که مسئولین فرهنگی ایران با موسیقی کلاسیک و فلامنکو برخورد راحت‌تری دارند، زیرا اصالت این سبک‌ها شناخته‌شده است.

عکاسی

آیوازیان به‌عنوان عکاس، تمرکز ویژه‌ای بر عکاسی از بناهای تاریخی-معماری و زندگی روزمره جوامع ارمنی ایران داشته است. مجموعه عکس‌های او از محله‌های قدیمی جلفای نو در اصفهان در دهه‌های ۱۳۵۰ و ۱۳۶۰ از اهمیت آرشیوی بالایی برخوردار است. او از سال ۱۳۵۸ نمایشگاه‌های متعددی از آثار عکاسی خود در ایران، فرانسه، ارمنستان و دیگر کشورها برگزار کرده است.

جوایز و افتخارات

• لوح درجه یک هنری از شورای ارزشیابی هنرمندان، نویسندگان و شاعران (۲ خرداد ۱۴۰۰)

• تقدیر در بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر (۱۳۸۴)

• چهار مدال طلای نوازندگی گیتار در مسابقات دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌های عالی ایران (۱۳۴۵-۱۳۴۸)

• جایزه ویژه داوران کنگره دانشجویی در مادرید

دیدگاه‌ها

آیوازیان در مصاحبه‌ای با اشاره به پیشرفت موسیقی فلامنکو در ایران، بر نیاز به تقویت جنبه‌های فرهنگی این سبک تأکید کرد و اظهار داشت که تکنیک باید در خدمت فرهنگ باشد. او همچنین از حمایت مسئولین فرهنگی از موسیقی کلاسیک و فلامنکو به دلیل اصالت این سبک‌ها سخن گفت و انتقاد کرد که موسیقی پاپ گاهی به دلیل تمرکز بر کسب درآمد، از کیفیت لازم برخوردار نیست.