اردشیر کامکار
-
قسمت 1: از کودکی تا فعالیت های حرفه ای -
قسمت 2: زندگی شخصی و خانوادگی -
قسمت 3: مجموعه آثار در زمینه آهنگسازی -
قسمت 4: فعالیت های آموزشی -
قسمت 5: تجربیات و روش های کاری(بخش اول) -
قسمت 6: تجربیات و روش های کاری(بخش دوم) -
قسمت 7: موسیقی- درباره ساز کمانچه -
قسمت 8: موسیقی- درباره موسیقی -
قسمت 9: مخاطب و نقد -
قسمت 10: بحران و هویت -
قسمت 11: جهان بینی فردی
تاریخ تولد:
1341/08/28
محل تولد:
ایران - كردستان - سنندج
تاریخ شروع مصاحبه:
1395/09/03
تاریخ پایان مصاحبه:
1395/09/03
نوازنده
لوریس چکناواریان
پشنگ کامکار
قشنگ کامکار
حسین علیزاده
حسام الدین سراج
علیرضا مشایخی
صدیق تعریف
حسین دهلوی
محمدرضا شجریان
شهرام ناظری
همایون شجریان
پرویز مشکاتیان
محمد حسین شهریار
محمدرضا لطفی
علیرضا افتخاری
ایرج بسطامی
مجید انتظامی
حسین سرشار
احمدرضا احمدی
مرتضی حنانه
اسماعیل واثقی
هدیه تهرانی
کیهان کلهر
کارن همایونفر
داریوش پیرنیاکان
علیرضا قربانی
پیشگفتار
در تاریخ موسیقی ایران، برخی از هنرمندان نهتنها ادامهدهنده یک سنتاند، بلکه با عبور از مرزهای آن، افقهای تازهای برای یک ساز و یک زبان موسیقایی میگشایند.
اردشیر کامکار از همین دست چهرههاست— موسیقیدانی که در میانهی پیوند «میراث» و «نوآوری»،
نقشی تعیینکننده در بازتعریف جایگاه کمانچه در موسیقی معاصر ایران ایفا کرده است.
او در سال ۱۳۴۱ در سنندج، در خانوادهای که موسیقی در آن نه یک حرفه، بلکه شیوهای از زیستن بود، متولد شد.
آغاز آموزش موسیقی نزد پدر، حسن کامکار، و رشد در کنار برادرانی که هر یک خود به چهرههایی اثرگذار بدل شدند،
از همان ابتدا او را در بطن یک سنت زنده قرار داد.
ورود او به عرصه حرفهای موسیقی، همزمان با یکی از مهمترین دورههای احیای موسیقی دستگاهی ایران است— همکاری با گروههای عارف و شیدا، و شاگردی نزد محمدرضا لطفی و پشنگ کامکار، او را در متن جریانهای اصلی موسیقی معاصر قرار داد.
اما آنچه مسیر او را متمایز میکند، نه صرفاً حضور در این جریان، بلکه دگرگون کردن افقهای اجرایی کمانچه است.
کامکار با انتقال بخشی از امکانات تکنیکی ویولن—از جمله پوزیسیونهای بالا، هارمونیکها و تنوع آرشهکشی— به ساز کمانچه، توانست ظرفیتهای کمتر تجربهشده این ساز را فعال کند و چهرهای تازه، پویا و چندلایه از آن ارائه دهد.
در این مسیر، آثاری چون «بر تارک سپیده» و «بیغبار عادت»، تنها اجراهایی موفق نیستند، بلکه نشانههایی از یک «پروژه هنری»اند— پروژهای برای گسترش رپرتوار، افزایش دامنه بیان و ارتقای جایگاه جهانی کمانچه.
او در عین نوآوری، همواره بر پیوند با ریشهها تأکید دارد— ترکیب ردیف موسیقی ایرانی با نغمههای محلی، بهویژه موسیقی کردی، در آثار او نه یک انتخاب زیباییشناختی، بلکه تلاشی برای حفظ «هویت صوتی» در جهان معاصر است.
نقش او بهعنوان مدرس و پرورشدهنده نسل جدید کمانچهنوازان، بعدی دیگر از تأثیرگذاری اوست؛
جایی که تجربه شخصی، به سرمایهای جمعی بدل میشود.
بیوگرافی اردشیر کامکار:
اردشیر کامکار (زادهٔ ۲۸ آبان ۱۳۴۱، سنندج) آهنگساز، نوازندهٔ برجستهٔ کمانچه، قیچک، دف و ویولن و از اعضای شناختهشدهٔ گروه کامکارها است. او از کودکی موسیقی را نزد پدر خود آغاز کرد و پس از عضویت در ارکستر فرهنگ و هنر سنندج، فعالیت حرفهای خود را گسترش داد. کامکار از تأثیرگذارترین نوازندگان نسل معاصر کمانچه بهشمار میرود و با نوآوری در تکنیکهای اجرایی، نقش مهمی در ارتقای جایگاه این ساز در موسیقی ایرانی داشته است.
تحصیلات و آموزش
آغاز آموزش ویولن از دوران کودکی نزد پدر.
عضویت در ارکستر فرهنگ و هنر سنندج بهعنوان نوازندهٔ ویولن و کمانچه.
فراگیری ردیف موسیقی ایرانی و تکمیل آموزشهای خود نزد محمدرضا لطفی و پشنگ کامکار.
اجرای آثار ابوالحسن صبا با کمانچه در آغاز فعالیت حرفهای.
فعالیتها و آثار
مهاجرت به تهران در سال ۱۳۶۰ و همکاری با گروههای عارف و شیدا.
همکاری با برجستهترین خوانندگان موسیقی ایرانی از جمله محمدرضا شجریان، همایون شجریان، شهرام ناظری، ایرج بسطامی، صدیق تعریف، حسامالدین سراج، حمیدرضا نوربخش، وحید تاج و ناصر رزازی.
حضور مؤثر در کانون فرهنگی و هنری چاووش و نوازندگی در بسیاری از آثار ماندگار این مجموعه.
گسترش قابلیتهای اجرایی کمانچه با بهرهگیری از تکنیکهای پیشرفتهٔ ویولن، از جمله استفاده از پوزیسیونهای بالا و اجرای صداهای هارمونیک.
اجرای آثار ابوالحسن صبا در قالب دو آلبوم به یاد صبا و بر تارک سپیده برای کمانچه و ارکستر.
اجرای اثر بر تارک سپیده بهصورت کنسرتینو برای کمانچه و ارکستر با ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر شهر مالمو سوئد.
فعالیت گسترده در زمینهٔ آهنگسازی، تنظیم و آموزش موسیقی و تربیت نسل جدید نوازندگان کمانچه.
برخی از آثار شاخص
بیداد
بر تارک سپیده
به یاد صبا
ناشکیبا
یقین گمشده
راز نگاه
زهی عشق
افق مهر
کنسرت ۷۷
بیابان بیکران
ایران زمین
شوری دیگر
بیغبار عادت
وقتی نیستیم
دستاوردها و جوایز
دریافت جایزهٔ بهترین آلبوم موسیقی ایرانی در سیویکمین جشنوارهٔ موسیقی فجر (۱۳۹۴) برای آلبوم یقین گمشده.
نقش مؤثر در معرفی کمانچه بهعنوان سازی با قابلیتهای تکنیکی و بیانی گسترده در عرصهٔ موسیقی ایران.
شناختهشدن بهعنوان یکی از اثرگذارترین نوازندگان و مدرسان کمانچهٔ معاصر و الگوی بسیاری از نوازندگان جوان.
قسمت 1: فایل صوتی مصاحبه